14 Δεκ 2014

Το Χριστουγεννιάτικο παζάρι μας! (φωτογραφίες)






Το Χριστουγεννιάτικο Παζάρι

Το Χριστουγεννιάτικο παζάρι του ΛΟΓΟΥ έκλεισε με μεγάλη επιτυχία! Χάρη στην παρουσία, βοήθεια, αλληλεγγύη, υποστήριξη, αναγνώριση και τη συνεργασία των φίλων, γνωστών, καλλιτεχνών, συναδέλφων και μελών, συγκεντρώθηκαν χρήματα που θα ανακουφίσουν οικογένειες και άνεργους συνανθρώπους μας. Τα Χριστούγεννα είναι μια μεγάλη αφορμή, ας συνεχίσει να είναι όλα τα χρόνια γιατί υπάρχουν άνθρωποι που έχουν ανάγκες.

Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τον καθένα και την καθεμία σας ξεχωριστά που πρόσφερε, δημιούργησε και αγόρασε τα χειροποίητα είδη! 


Σας ευχόμαστε Καλά Χριστούγεννα και Καλή Πρωτοχρονιά!

Με υγεία, αισιοδοξία και δύναμη!

Τα μέλη του ΛΟΓΟΥ





4 Δεκ 2014

Ομάδες δημιουργικής έκφρασης



Oμάδες δημιουργικής έκφρασης και επικοινωνίας για όλα τα παιδιά προσχολικής και σχολικής ηλικίας.

Μέσα σε ένα κλίμα εμπιστοσύνης και αποδοχής τα παιδιά ενθαρρύνονται ώστε :
        
  •        Να αναπτυχθεί η ικανότητα των συμμετεχόντων για  επίλυση προβλημάτων και λήψης αποφάσεων
  •          Να τροποποιηθούν συμπεριφορές
  •          Να βιώνουν και να μάθουν να εκφράζουν συναισθήματα και επιθυμίες
  •          Να αποκτήσουν κοινωνικές δεξιότητες και να αντιλαμβάνονται καλύτερα την κοινωνική πραγματικότητα
  •          Να αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες – μείωση της παθητικότητας
  •          Να γίνουν διεκδικητικοί, να μειωθεί το στρες, να μάθουν να επικοινωνούν καλύτερα
  •          Να λεκτικοποιούν τα συναισθήματα και τις επιθυμίες τους
  •          Να αναπτυχθεί η αυτό-αποτελεσματικότητά τους και να αποκτήσουν αυτοπεποίθηση για τις δυνατότητές τους.
  •          Να αναπτυχθεί σεβασμός και αποδοχή για τον εαυτό τους και τους άλλους. Να αντιληφθούν την σκέψη των άλλων ανθρώπων και να μειωθεί ο εγωκεντρισμός τους.

  • να αλληλεπιδράσουν στην ομάδα καλλιεργώντας  διαπροσωπικές σχέσεις
  • να κοινωνικοποιηθούν και να αναπτύξουν τη φαντασία τους
  • να εκφραστούν ελεύθερα μέσα από την κίνησή τους στο χώρο
Αυτοί οι στόχοι θα κατακτηθούν μέσα από τεχνικές Παιγνιοθεραπείας και Θεατρικού Παιχνιδιού καθώς και ποικίλες δραστηριότητες όπως Δημιουργική Κίνηση, Αυτοσχεδιασμό, Παίξιμο Ρόλων, Μουσικοκινητική Αγωγή, Κουκλοθέατρο,  Θεάτρου Σκιών, Αφήγηση και Δραματοποίηση Παραμυθιού.

Έναρξη τμημάτων:  Δεκέμβριος  2014.
Οι ομάδες  αποτελούνται από 6-8 παιδιά και διαμορφώνονται σύμφωνα με την ηλικία των παιδιών.
Κόστος συμμετοχής: 30€ το μήνα.
Πληροφορίες Περικλής Αγγελόπουλος τηλ. 6944473089

1 Δεκ 2014

Φιλοκαλία και Αισθητική. Ο προσδιορισμός της Ελληνικής ταυτότητας μέσω της τέχνης

Η αναζήτηση και αυτοπροσδιορισμός της ελληνικότητας σήμερα αναδεικνύει το ζήτημα της αντίθεσης μεταξύ Δύσης και Ανατολής. Ορθοδοξίας και Δυτικού χριστιανισμού. Η Αισθητική, ως απόλαυση του ωραίου , μοιάζει να βρίσκεται στον αντίποδα της Φιλοκαλίας ,η οποία αναφέρεται στη αγάπη του κάλλους και του Θεού που είναι η πηγή του καλού. Ωστόσο , αποτελούν η ευρωπαϊκή Δύση και η Ορθόδοξη Ανατολή δυο ξεχωριστούς κόσμους , οριζόμενους, κατά βάση , από τη διάκριση μεταξύ ρωμαιοκαθολικής και ορθόδοξης εκκλησιαστικής παράδοσης ; Αναδεικνύει αυτή η ανάλυση σημαντικές συνιστώσες του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Πόσο ο χριστιανισμός, στις διάφορες εκφάνσεις του καθορίζει την ιδιοσυστασία του Ευρωπαϊκού πολιτισμού; Πόσο οι διαφορές Ανατολής και Δύσης σημαίνουν συγκροτημένους και διαφορετικούς τρόπους της ανθρώπινης ύπαρξης; Καθορίζει άραγε σήμερα η Ορθόδοξη παράδοση την ταυτότητα την ελληνική; 

10 Οκτ 2014

Μια εποχή στην κόλαση - Αρθούρος Ρεμπώ



ΑΝ θυμάμαι καλά, κάποτε, ήταν η ζωή μου έκπαγλη
γιορτή που άνοιγαν όλες οι καρδιές καί όλα τα
κρασιά κυλούσαν.
Μια νύχτα πήρα την ομορφιά στα γόνατά μου.
Και τη βρήκα πικρή.
Και τη βλαστήμησα.
Οπλίστηκα ενάντια στη δικαιοσύνη. Δραπέτευσα.
Ω Μάγισσες, Μιζέρια, Μίσος, εσείς θα
διαφυλάξετε το θησαυρό μου.
Κατόρθωσα να σβύσω από το λογικό μου κάθε
ελπίδα ανθρώπινη.
Μ' ύπουλο σάλτο, χύμηξα σα θηρίο πάνω σ' όλες
τίς χαρές να τις σπαράξω.
Επικαλέστηκα τους δήμιους να δαγκάσω, πεθαίνοντας,
τα κοντάκια των όπλων τους.
Επικαλέστηκα κάθε Οργή και Μάστιγα να πνιγώ
στο αίμα, στην άμμο.
Η απόγνωση ήταν ο θεός μου.
Κυλίστηκα στη λάσπη.
Στέγνωσα στον αέρα του εγκλήματος.
Ξεγέλασα την τρέλλα.
Κι' η άνοιξη μου προσκόμισε το φρικαλέο γέλοιο
του ηλίθιου.
Μα τώρα τελευταία, πριν τα τινάξω για καλά,
λέω ν' αποζητήσω το κλειδί του αρχαίου συμπόσιου
μήπως βρω ξανά την όρεξή μου.
Τό κλειδί αυτό είν' η συμπόνοια.
Η έμπνευση τούτη δείχνει πως ονειρεύτηκα.
«Θα μείνεις ύαινα...». ολολύζει ο διάβολος :
και με στεφανώνει με πλήθος ιλαρές παπαρούνες.
«Φτάσε στό θάνατο μ' όλες τις αχαλίνωτες ορέξεις σου,
τη φιλαυτία σου, και κάθε ασυγχώρητο αμάρτημα !»
Αχ ! απαύδησα.
Αλλά, Σατανά, φίλτατέ μου, να χαρείς, όχι βλοσυρές ματιές.
Περιμένω μερικές βδεληρότητες, αναδρομικά.
Ωστόσο, για σάς, τους εραστές της απουσίας του
περιγραφικού η διδακτικού ύφους σ' έναν συγγραφέα,
για σάς αποσπώ τις λίγες ελεεινές αυτές σελίδες από
το σημειωματάριο ένός κολασμένου.

Arthur Rimbaud, Μια εποχή στην κόλαση, εκδ. "Γνώση"

21 Σεπ 2014

Η Μεταφυσική προσέγγιση του φαινομένου της εξάρτησης


Η μεταφυσική ως κλάδος της φιλοσοφίας ασχολείται με την μελέτη των πρώτων αρχών και την πραγματικότητα όλων των χώρων του επιστητού. Η δυνατότητα κατανόησης του φαινομένου της εξάρτησης και η περιγραφή της απαιτεί μια προσπάθεια κατανόησης της ανθρώπινης ύπαρξης ,  και άρα προσπάθεια κατανόησης του Είναι.   Το Είναι σε σχέση και αναφορά με το καταγωγικό στοιχείο της ύπαρξης μας. Απαιτείται μια προσπάθεια προσδιορισμού του υποκειμένου που αναφέρεται στην κατανόηση αυτού που είναι , συν την προσπάθεια να γίνει αυτό που δεν είναι ακόμα. Η αξία του όντος βρίσκεται στην ελευθερία του η οποία ορίζεται ως δυνατότητα διαμόρφωσης και εξέλιξης   αυτού που είναι, μέσω της υπέρβασης.  Η προσπάθεια αυτή περιλαμβάνει το ανορθόλογο , ασυνείδητο τμήμα της ύπαρξης μας. Η  ανάμνηση του εαυτού , η κατάκτηση της συνειδητότητας , η αναγνώριση της εσωτερικότητας , της μοναδικότητας , του απροσδιόριστου μας καλεί να αντιμετωπίσουμε την ύπαρξη όπως είναι , γεμάτη αντιφάσεις , σύγχυση και απροσδιοριστία.

Η ουσία της ανθρώπινης ύπαρξης , είναι η προσπάθεια του όντος να κατανοήσει αυτό που είναι , συν την προσπάθεια να γίνει αυτό που δεν είναι ακόμα. Ο άνθρωπος αναζητά στο ανορθόλογο , ασυνείδητο κομμάτι της ύπαρξης του το δρόμο για να πραγματώσει την ύπαρξη του.  Ο πολιτισμός μας αποκλείοντας και ενοχοποιώντας τα  μυστικά βάθη του αισθήματος , τα τυφλότερα στρώματα του χαρακτήρα, απέκλεισε την  δυνατότητα της κατανόησης της βαθύτερης και ουσιαστικότερης  πτυχής  της  ύπαρξης μας και άρα τη βίωση μιας ζωής ελεύθερης και χαρούμενης στην ολότητα της. Ωστόσο , στο ερώτημα για το πραγματικό , στο ερώτημα δηλαδή από τι αποτελείται ο κόσμος , στον οποίο ανήκουμε και εμείς οι ίδιοι,  περιλαμβάνει  σύμφωνα με μια φαινομενολογική προσέγγιση ,πρωταρχικά,  την εμφάνιση του υποκειμένου  ως σώμα.

Απεξάρτηση: Εμψύχωση ομάδων μέσα από την έκφραση και την επικοινωνία


Η εμψύχωση ομάδων μέσα από τη συνοδεία και την διευκόλυνση των διεργασιών μάθησης εμπιστεύεται καταρχάς τις δυνατότητες του ατόμου  και τις ομάδας για αυτοδύναμη ανάπτυξη.  Η ικανότητα για αυτοδύναμη ανάπτυξη αποτελεί εγγενές χαρακτηριστικό του ανθρώπου και εδράζεται στην λειτουργία των συγκινήσεων και στην εμπειρία που δημιουργεί τις επιθυμίες.
 Το βίωμα των συγκινήσεων συνιστά το ίδιο το βίωμα της ζωής και η ανάπτυξη του ψυχικού κόσμου , οι επιθυμίες, τα κίνητρα, τα ενδιαφέροντα διαμορφώνονται μέσα από τη συγκίνηση ή όχι που προκαλούν. Στις καταστροφικές και εξαρτητικές συμπεριφορές φαίνεται ότι η δυνατότητα του προσώπου να συγκινείται έχει περιοριστεί με αποτέλεσμα να μην είναι δυνατό να βιωθούν τα συναισθήματα και οι συγκινήσεις με αποτέλεσμα η ζωή να βιώνεται ως φτωχή και ανούσια. 
Στόχος λοιπόν , της εμψύχωσης είναι να διευκολύνει την ενεργοποίηση και κινητοποίηση των συμμετεχόντων , έτσι ώστε να γίνει εφικτή η δημιουργία ενός κλίματος που να  επιτρέπει την  βίωση των συναισθημάτων και παράλληλα να «υποδεικνύει» θετικούς , εποικοδομητικούς τρόπους ικανοποίησης των συγκινησιακών λειτουργιών , των επιθυμιών , και των ενδιαφερόντων.
Μέσα στις ομάδες έκφρασης και επικοινωνίας ο ρόλος του εμψυχωτή είναι να διευκολύνει την επικοινωνία και την έκφραση των επιθυμιών.  Ο εμψυχωτής συν- δημιουργεί μαζί με τα μέλη ένα χώρο μέσα στον οποίο ο καθένας είναι ελεύθερος να εκφραστεί , να επικοινωνήσει  και να δράσει σύμφωνα με τις επιθυμίες του. Η εμψύχωση δίνει την ευκαιρία στα μέλη να  έρθουν σε επαφή με τα όνειρα τους , να απελευθερώσουν την δημιουργικότητα και τον αυθορμητισμό τους , καθώς και την ευκαιρία να διαπραγματευτούν τις συγκρούσεις και τα επιθετικά συναισθήματα τους.  Η εμψύχωση πήρε μορφή στα πλαίσια της ανθρωπιστικής ψυχολογίας και έχει τις ρίζες της στο έργο των P. Janet , Kurt Lewin και  Carl Rogers.  Ο ρόλος του εμψυχωτή δεν είναι να κατευθύνει την ομάδα αλλά να διευκολύνει την ανάπτυξη του δυναμικού της.  Προτεραιότητα δίνεται στην ενεργό συμμετοχή και εμπλοκή των  μελών στις ομαδικές αποφάσεις και δραστηριότητες.

6 Σεπ 2014

Αλκοόλ και απεξάρτηση - To σύστημα ταξινόμησης του Jellinek

                                  

Το πρώτο σύστημα ταξινόμησης του Jellinek, προήλθε από μια γενική επισκόπηση της φιλολογίας του αλκοολισμού και απεικόνιζε δεκατέσσερις τύπους ατόμων που κάνανε υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ.

Σύστημα ταξινόμησης αλκοολικών του Jellinek, 1942.
 Κατηγορία αλκοολικού
Σύντομη περιγραφή
Πραγματικά εθισμένοι
Άνθρωποι για τους οποίους το αλκοόλ έχει γίνει μια πραγματική ανάγκη:περιλαμβάνει τον παρακμιακό, το διχασμένο,  αυτόν με αισθήματα κατωτερότητας, το φτωχό πότη.
Ο παρακμιακός πότης
Η κατανάλωση αλκοόλ ως αντανάκλαση της υπερβολικής ευαισθησίας και της έλλειψης ηθικών αρχών.
Διχασμένος πότης
Σχιζοειδής προσωπικότητα που ψάχνει ανακούφιση μέσα από την κατανάλωση αλκοόλ.
Ο πότης με αισθήματα κατωτερότητας
Άτομα που προσπαθούν να αντισταθμίσουν τα συναισθήματα κατωτερότητας μέσα από την κατανάλωση αλκοόλ όπως και την αύξηση του κύρους τους
Ο φτωχός πότης
Καταναλώνει αλκοόλ για να ανακουφίσει τη  ανέχεια του.
Ο συμπτωματικά σχιζοειδής πότης
Χρησιμοποιεί την κατανάλωση αλκοόλ ως όχημα για να ξεφύγει από την κοινωνική απομόνωση
Πρώιμη γενική πάρεση
Κατανάλωση αλκοόλ ως έκφραση μιας μεγαλομανούς προσωπικότητας
Μανιοκαταθλιπτικός πότης
Υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ που πυροδοτείται από την μανιοκατάθλιψη.
Επιληπτικός  πότης 
Περιοδική υπερβολική κατανάλωση από επιληπτικούς για να αντιμετωπίσουν την δυσφορία
Πραγματική διψομανία
Άνθρωποι για τους οποίους η ακόρεστη όρεξη για τοξικές ουσίες προέρχεται από νευρολογικές και βιοχημικές αιτίες
Ανόητος πότης
 Με περιορισμένες διανοητικές δυνατότητες πότης
Ο κοινωνικός πότης
Η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ έχει τις ρίζες της σε τακτικές κοινωνικές συνευρέσεις.
Ο πότης λόγω εργασίας
Τακτική κατανάλωση αλκοόλ ως αποτέλεσμα του επαγγελματικού κλίματος
Ο πληθωρικός πότης
Υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ σε ειδικές περιστάσεις ως δείγμα ανωριμότητας.

31 Ιουλ 2014

Εξάρτηση: Τι είναι;


Εξάρτηση είναι η έντονη και συνεχής ανάγκη του ατόμου για χρήση μιας ουσίας. Το άτομο όχι μόνο δεν μπορεί να σταματήσει τη χρήση, αλλά χρειάζεται ολοένα και περισσότερο να την αυξάνει για να έχει τα ίδια αποτελέσματα.

Υπάρχουν δύο είδη εξάρτησης, η σωματική και η ψυχική.
- Στη σωματική εξάρτηση ο οργανισμός δεν μπορεί να λειτουργήσει φυσιολογικά χωρίς την ουσία, με αποτέλεσμα να εκδηλώνεται το στερητικό σύνδρομο, δηλαδή δυσάρεστα και επώδυνα σωματικά συμπτώματα όταν το άτομο διακόψει ή μειώσει τη χρήση της ουσίας.

- Στην ψυχική εξάρτηση το άτομο οργανώνει όλη του τη ζωή γύρω από την ουσία, η οποία γίνεται αυτοσκοπός. Δεν μπορεί να φανταστεί τη ζωή του χωρίς την ουσία, γιατί μόνο με αυτή νοιώθει ότι μπορεί να τα βγάλει πέρα.

Όλες οι εξαρτησιογόνες ουσίες προκαλούν ψυχική εξάρτηση, ενώ σωματική εξάρτηση προκαλούν κάποιες από αυτές.

Εξαρτήσεις υπάρχουν μόνο από ουσίες;
Η εξάρτηση από τις ουσίες είναι μία μόνο μορφή εξάρτησης. Άλλες μορφές εξάρτησης μπορεί να είναι από σχέσεις, πράγματα, συνήθειες, όπως, τυχερά παιχνίδια, καταναλωτικά προϊόντα, εργασία, φαγητό, τηλεόραση, κινητά, υπολογιστές ή από σημαντικά πρόσωπα.

24 Ιουλ 2014

Η φιλοσοφία του ΛΟΓΟΥ μέσα από το πρόγραμμα του

Ο Λόγος, είναι ημερήσιο ανοικτό κέντρο απεξάρτησης, αλλά και όχι μόνο . Απευθύνεται σε ανθρώπους με προβλήματα εξάρτησης, είτε με αρχικό αίτημα,είτε με αίτημα υποστήριξης για τη συνέχιση της απεξαρτητικής πορείας και τη διασφάλιση της διάρκειας στην αποχή από τη χρήση ουσιών, τζόγου, διαδυκτίου κτλ.  Επίσης, απευθύνεται σε ανθρώπους που βιώνουν συναισθηματικές, οικογενειακές ή άλλες δυσκολίες και χρειάζονται υποστήριξη για την αντιμετώπιση τους. Επιπλέον , μπορούμε να υποστηρίξουμε ανθρώπους που επιθυμούν να διακόψουν το κάπνισμα.

Θεωρούμε την εξάρτηση αλλά και τις συναισθηματικές δυσκολίες ως ερωτήματα που θέτει η ζωή και στα οποία ο άνθρωπος

21 Ιουλ 2014

Παρουσίαση βιβλιογραφίας για τη σεξουαλικότητα και τις εξαρτήσεις και μια αναφορά στην αναπηρία.


Καρασσάβας,Κ. (2008). Ψυχικά τραύματα μέσα στην οικογένεια. Γονείς , νέοι και ναρκωτικά. Αθήνα: Φανταστικός Κόσμος.
Ο συγγραφέας διερευνά τη σχέση μεταξύ σεξουαλικότητας και εξάρτησης. Θεωρεί ότι τα αίτια της χρήσης ουσιών,  την οποία θεωρεί σύμπτωμα στη συμπεριφορά,  έχουν τη βάση τους , μεταξύ άλλων,  σε βιώματα σεξουαλικής φύσης, τα οποία προκάλεσαν τραύματα σε ψυχικό επίπεδο.  Έτσι, εξετάζει την παιδική ηλικία του τοξικομανούς κατά την οποία ένα πλήθος παραγόντων διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στη συναισθηματική και σεξουαλική του  εξέλιξη και συμβάλλουν αποφασιστικά στην ανάπτυξη ή μη της προσωπικότητας του. Διερευνά τις σχέσεις μέσα στην οικογένεια , οι οποίες καθορίζουν την εμφάνιση  σεξουαλικών συμπεριφορών όπως η ηδονιστική διάθεση, η περιπλάνηση , η εκπόρνευση , οι αιμομικτικές αποπλανήσεις , η τοξικομανία και η  απορρύθμιση της  συμπεριφοράς. Υποστηρίζει ότι τα κακοποιημένα σεξουαλικά παιδιά αποτελούν εν δυνάμει τοξικομανείς. Επιπλέον, θεωρεί  ότι τα τραύματα της προηγούμενης γενιάς  όταν δεν  καθαρθούν επηρεάζουν ασυνείδητα την λειτουργία των γονιών με συνέπεια να επηρεάζουν τον ψυχικό βίο του παιδιού και μελλοντικού ενήλικα, μεταφέροντας από γενιά σε γενιά την ατομική και οικογενειακή δυσλειτουργία. Σημειώνει  ότι αν επιθυμούμε  να βελτιώσουμε την δημόσια υγεία θα πρέπει να αναπτύξουμε μια συλλογιστική ,  η οποία να λαμβάνει σοβαρά υπόψη τις συνέπειες των σεξουαλικών τραυματισμών. Προτείνει την εκπαίδευση των γονιών και των παιδιών και την αναγνώριση της θεμελιώδους θέσης που κατέχει η σεξουαλικότητα  στη διαμόρφωση της ψυχικής ζωής.

Δ.Ανδροπούλου.(2012). Η Λακανική κλινκή της τοξικομανίας: από το φάρμακον στο σύμπτωμα.Στο 
Διαβάζοντας το σύμπτωμα. Έξι μαθήματα Λακανικής κλινικής. Επιμ. Ρ. Μπλανσέ.  Εκκρεμές :Αθήνα

Στο κείμενο εξετάζεται

13 Ιουν 2014

H εξάρτηση και ο κοινωνικός αποκλεισμός. Ο τοξικομανής και ο θάνατος

Η εξάρτηση  σηματοδοτεί τον κοινωνικό αποκλεισμό που εδράζεται στο πραγματικό γεγονός, ότι  η επιλογή που κάνει το υποκείμενο προκειμένου να  ανταπεξέλθει στις σχέσεις με τον εαυτό του και τους άλλους  είναι εν δυνάμει θανατηφόρα.  Ο θάνατος του τοξικομανή είναι ένα ενδεχόμενο πραγματικό και ως τέτοιο οφείλει  να το αντιμετωπίζει η θεραπευτική πρακτική .  Ο θάνατος αυτός  διαπερνά  διάφορα επίπεδα της ύπαρξης και πηγάζει από τη θέληση του χρήστη να κατακτήσει το αίσθημα της πληρότητας και της ευδαιμονίας.   Η προσπάθεια να κυριαρχήσει στο σώμα , τα συναισθήματα και να διαγράψει τη σκέψη    μέσω της ουσίας,  τον οδηγεί σε αυτό που προσπαθεί να αποφύγει , το θάνατο . Η προσπάθεια να ξεχάσει ποιος είναι  με τον άμεσο επηρεασμό του σώματος , τον καθιστά υπόδουλο στην ουσία.  Η επιλογή αυτή συνοδεύεται από το αίσθημα της ατομικής απόλαυσης, ενώ παράλληλα εισάγει το υποκείμενο σε μια ομάδα,  με κοινή ταυτότητα  και  στυλ ζωής .

3 Ιουν 2014

Ψυχοτρόπες ουσίες και εθισμός

Οι ουσίες που επηρεάζουν την συμπεριφορά, τη συνείδηση και την διάθεση ονομάζονται ψυχοτρόπες και είναι η ηρωίνη, η μαριχουάνα, η κοκαΐνη, οι αμφεταμίνες και άλλες όπως τα ηρεμιστικά και τα διεγερτικά, τα οποία χορηγούνται νόμιμα. Ακόμα, πρέπει να επισημάνουμε ότι το οινόπνευμα, η καφεΐνη και η νικοτίνη, αν και είναι κοινωνικά αποδεκτές ουσίες στην χρήση τους, έχουν αρνητικές συνέπειες στον άνθρωπο. Η καθεμία από αυτές τις ουσίες μπορεί να έχει διαφορετικές και βραχύβιες επιδράσεις στο σώμα και τη συνείδηση του ατόμου που κάνει χρήση. Για παράδειγμα, η ηρωίνη δημιουργεί μια αίσθηση ευημερίας και ευφορίας ενώ μειώνει το άγχος. Οι αμφεταμίνες έχουν ισχυρή διεγερτική δράση, ενισχύουν την σωματική εγρήγορση, μειώνουν την αίσθηση της ανίας και δίνουν αυτοπεποίθηση στο άτομο. Το LSD (ανήκει στην κατηγορία των παραισθησιογόνων και μεταβάλλει την αντίληψη που έχει ο χρήστης τόσο του εσωτερικού όσο και του εξωτερικού κόσμου) οδηγεί σε κατάσταση σύγχυσης και πανικού, αφού ο χρήστης νιώθει ότι δεν μπορεί να ελέγξει τι σκέπτεται και τι κάνει. Η χρήση της κάνναβης (χασίς) προκαλεί παραμόρφωση του χώρου και του χρόνου, δημιουργεί αλλαγές στην κοινωνική αντίληψη, δυσκολεύει τον κινητικό συντονισμό και διαταράσσει την λειτουργία της μνήμης.

19 Μαΐ 2014

H γυναικεία σεξουαλικότητα-Διαμόρφωση και διαταραχές

Ο σεξουαλικός ρόλος της γυναίκας διαμορφώνεται από την παιδική ηλικία και ολοκληρώνεται στην εφηβεία και την ενήλικη ζωή. Από την ηλικία των 3 με 7 ετών, το κορίτσι αναζητά να γνωρίσει και να εξοικειωθεί με το σώμα του, να ταυτοποιήσει κοινωνικά το φύλο του, και να κατανοήσει τη σχέση με τους γονείς του. Η σωματική αναζήτηση και το ψάξιμο στο σώμα , καθώς και οι αυνανιστικοί ρυθμοί και κινήσεις αποτελούν χαρακτηριστικά της ηλικίας. Στην προεφηβική φάση γύρω στα 9-12 το κορίτσι γνωρίζει την σωματική αφύπνιση και την εμφάνιση των δευτερογενών χαρακτηριστικών του φύλου. Οι ορμονικές αλλαγές ενεργοποιούν την σεξουαλική της αναζήτηση , ενώ η νέα αυτή κατάσταση δημιουργεί συναισθήματα αμηχανίας , περιέργειας και ενδεχομένως ντροπής και ενοχής. Η έμμηνος ρύση αποτελεί τον πρώτο μεγάλο σταθμό. Στην ηλικία των 14 -17, η έφηβη αναγνωρίζει τη σεξουαλική της εικόνα με την αποδοχή του σώματος της και αισθάνεται την ανάγκη να διεκδικήσει το άλλο φύλο. Η σεξουαλική περιέργεια αφυπνίζεται ενώ η ανάγκη να μάθει περισσότερα αυξάνει την περιέργεια. Ο αυνανισμός σε αυτή την ηλικία αποτελεί ολοκληρωμένη και συνειδητή πράξη μέσω της οποίας η έφηβη αναζητά την σεξουαλική ευχαρίστηση. Συχνά, ο αυνανισμός συνοδεύεται από ενοχή που οφείλεται στον τρόπο που έχει μεγαλώσει , τον τρόπο που της έχουν μιλήσει οι γονείς της αλλά και τα κοινωνικά στερεότυπα.

11 Μαΐ 2014

Ποιος πραγματικά είμαι; Η εξάρτηση ως προσπάθεια απάντησης στο ερώτημα

Με την έννοια του προσώπου εννοούμε τον άνθρωπο στην ολότητα του. Ο εαυτός σε όλες τις διαστάσεις του. την ψυχική τη σωματική την κοινωνική.  Επιπλέον με την έννοια του προσώπου θεωρούμε τον άνθρωπο στην πλήρη ανάπτυξη και πραγμάτωση των δυνατοτήτων του.   Το πρόσωπο είναι αυτό το οποίο θέτει το ερώτημα για τον εαυτό του ποιος είμαι και παράλληλα αναζητά σκοπό και νόημα στη ζωή του. Ο άνθρωπος επίσης σε όλα τα επίπεδα έρχεται αντιμέτωπος με το ερώτημα για την ύπαρξη του και τον θάνατο του.  το γεγονός λοιπόν ότι έχει ανάγκη σωτηρίας είναι το αναπόφευκτο ερώτημα. Το γεγονός της αρνητικότητας στη ζωή μας θέτει το ερώτημα του ποιος είναι ο άνθρωπος και πως μπορεί αν σωθεί.
Οι εξαρτήσεις κάθε είδους αντιπροσωπεύουν έναν τρόπο για την απάντηση σε αυτό το ερώτημα. Αν οι εξαρτήσεις είναι δημιουργικές οδηγούν σε μια αυτοκατάφαση της ζωής μέσα από την δημιουργική δραστηριότητα. Η δημιουργικότητα είναι στον αντίποδα του θανάτου καθώς μας συνδέει με το νέο, με την ζωή και την εξέλιξη της,  την κατανόηση του εαυτού μας και  και των άλλων. Οι εξαρτήσεις που δεν απαντούν στο ερώτημα "ποιος είμαι;" αλλά το αποφεύγουν και μας κλείνουν ακόμα περισσότερο στον εαυτό μας,  είναι καταστροφικές.

Εξαρτήσεις και σεξ: Μια εισαγωγή

                       
Η σεξουαλική ζωή του άντρα
Η σεξουαλική λειτουργία του σύγχρονου ανθρώπου που ζει ενταγμένος στην κοινωνία , αποτελεί  μια έκφραση της ψυχικής και σωματικής του υγείας, προσδίδοντας νόημα στη ζωή του καθώς ορίζει το αίσθημα της αγάπης , της συναισθηματικής και σωματικής ικανοποίησης και τέλος την δυνατότητα της γονιμοποίησης.  Η σεξουαλική υγεία  διασφαλίζεται μέσα από την πρόληψη , την έκφραση και τη σχέση μεταξύ των δύο φύλων που διασφαλίζει μέσω της αναπαραγωγικής διαδικασίας την ανθρώπινη συνέχεια.  Η διατήρηση της σεξουαλικής υγείας και η συνέχιση της σεξουαλικής δραστηριότητας στη διάρκεια της ζωής μας συμβάλλει καίρια στο αίσθημα της ευεξίας καθώς οδηγεί στην άρση της απομόνωσης που σήμερα χαρακτηρίζει την κοινωνική μας πραγματικότητα. Η επικοινωνία, η συν –κίνηση , η επιθυμία για τη συνάντηση με τον άλλον διασφαλίζουν την άρση της μοναξιάς , της απόρριψης που οδηγούν στην κατάθλιψη. Ωστόσο, η σεξουαλική υγεία διασφαλίζεται μέσα από τη γνώση , την πληροφόρηση και τις καλές πρακτικές. Ο καθένας χρειάζεται να γνωρίσει τον εαυτό του και τη σεξουαλικότητα του και  να αισθανθεί μοναδικός , συντροφικός και κυρίως ανθρώπινος αναζητώντας το μήνυμα ότι το «σεξ είναι  ζωή και ο έρωτας δικαίωμα».
Έτσι , η ερωτική ζωή του άντρα χαρακτηρίζεται από τη σεξουαλική αφύπνιση που συμβαίνει γύρω στα 12 χρόνια. Ο έφηβος νιώθει τα  πρώτα ερωτικά αισθήματα που συχνά συνδέονται με το άγχος του καινούργιου και των επιδόσεων  , με αμηχανία και περιέργεια.

7 Μαΐ 2014

Εξάρτηση: Τι είναι;

Η εξάρτηση αποτελεί μια προσπάθεια του ανθρώπου να υπάρξει. Ως μια επιθυμία για την εύρεση του προσώπου. Η αναζήτηση της αυθεντικής ύπαρξης σε σχέση με την προσωπική αλήθεια ,την δημιουργική ικανότητα , την συγκινησιακή δυνατότητα , την αυτοσυνειδησία, την ελευθερία , την σχέση και επικοινωνία με τους άλλους. Η απεξάρτηση οφείλει να είναι μια διαδικασία απελευθέρωσης του συναισθήματος και της θέλησης που πραγματοποιείται συνήθως με την βοήθεια άλλων. Συχνά, ο άνθρωπος που κάνει χρήση ουσιών πιστεύει ότι δεν μπορεί να αλλάξει και ότι δια βίου θα είναι υποχρεωμένος να ζει χρησιμοποιώντας ουσίες για να μπορέσει να ζήσει. Στον Λόγο πιστεύουμε ότι ο άνθρωπος μπορεί να ζήσει χωρίς ουσίες, να γνωρίσει την προσωπική του αλήθεια και να ζήσει ελεύθερος και χαρούμενος.



Περικλής Αγγελόπουλος

27 Απρ 2014

Ο Φθόνος: Η σημασία των συγκινήσεων στη διαμόρφωση του προσώπου και του πολιτισμού


Στα τέλη του 19ου αιώνα και κατά τη διάρκεια του 20ου  η στροφή που σημειώθηκε στις κοινωνικές επιστήμες και τη φιλοσοφία , χαρακτηρίστηκε από την αναγνώριση της σημασίας των συγκινήσεων και του ρόλου τους  τόσο  στη διαμόρφωση του ψυχικού κόσμου  του ανθρώπου όσο  και την  διαμόρφωση του πολιτισμού.  Η άλογη,  ουσιαστικά αναλλοίωτη φύση των ανθρώπινων  αισθημάτων , αναγνωρίσθηκε ως το υπόστρωμα της ιστορίας, του πολιτισμού , της πολιτικής ,  της ηθικής και φιλοσοφικής σκέψης. Η τάση αυτή ήρθε  σε αντίθεση με την εικόνα που σχηματίστηκε για τον άνθρωπο από τους φιλοσόφους του Διαφωτισμού, οι οποίοι  θεώρησαν τον άνθρωπο  ως έλλογο υποκείμενο το οποίο δρα ορθολογικά ξεπερνώντας τη δουλεία των παθών . Επιπλέον , η αναγνώριση των συναισθημάτων και του ανορθόλογου χαρακτήρα της ανθρώπινης δράσης , αντιπαρατέθηκε στην θετικιστική μεθοδολογία και το πνεύμα του επιστημονισμού που ταύτιζε την αλήθεια με την πειραματική απόδειξη και αναδείκνυε την επιστημονική έρευνα ως την μόνη διαδικασία  η οποία θα μπορούσε να ερμηνεύσει τον κόσμο και να βελτιώσει τους όρους της ζωής.  Το αίτημα για επιστροφή στη μελέτη και την αναγνώριση του ρόλου των συναισθημάτων στην  προσωπική και κοινωνική ζωή συνδέεται με το ζήτημα της ανθρώπινης ελευθερίας , της θέλησης ,  και της επιθυμίας,   ως συστατικού στοιχείου της ουσίας του ανθρώπου  που συνδέεται με την έλλειψη όπως και με το ζήτημα του αυτεξούσιου.
Οι συγκινήσεις, τα συναισθήματα και τα βιώματα θεωρούνται η ψυχική πρώτη  ύλη  με την οποία νοηματοδοτείται και αξιολογείται η  προσωπική και κοινωνική δράση.  Οι συγκινήσεις και τα συναισθήματα αποτελούν το κέντρο της πνευματικής ζωής του ανθρώπου .  Πρόκειται για διαδικασίες που καθιερώνουν , διατηρούν , αλλάζουν  ή περαιώνουν τη σχέση του προσώπου με το περιβάλλον του και συνδέουν το υποκείμενο με τον κόσμο των προσώπων, των πραγμάτων αλλά και τον ίδιο του τον εαυτό.  Η μελέτη των συγκινήσεων συνδέει το υποκείμενο της δράσης με τις κοινωνικές και πολιτικές δομές ενώ παράλληλα,  καθώς το υποκείμενο είναι και ομιλούν και επιθυμούν βρίσκεται σε σχέση επικοινωνίας με τον εαυτό του και τον κόσμο μέσω των συγκινήσεων. Οι συγκινήσεις σύμφωνα με τον Σάρτρ αποτελούν ένα τρόπο του «είναι μέσα στον κόσμο » , και ορίζονται ως ένα είδος νοητικής διάθεσης που χαρακτηρίζονται από προθετικότητα ή αποβλεπτικότητα,  εξατομικευμένη υποκειμενική βίωση και συνειδησιακή διαβάθμιση.  Η συγκίνηση αποτελεί μια ενσώματη αξιολόγηση των σχέσεων μας με τον κόσμο και πρωτίστως με τους άλλους. Οι συγκινήσεις αναπτύσσονται εντός του πλαισίου των κοινωνικών και πολιτικών σχέσεων καθώς η πολιτική και κοινωνική δομή αναδεύει στο υποκείμενο συναισθήματα αναλόγως της θέσης που κατέχει  το πρόσωπο στη δομή αυτή. Ταυτόχρονα οι συγκινήσεις κινητοποιούν το υποκείμενο προς την κατεύθυνση της δράσης για τη διαμόρφωση της κοινωνικής , θεσμικής και πολιτικής πραγματικότητας.  Ο Hume (1711-1776),θεωρούσε  ότι η θέληση δεν είναι τίποτα άλλο παρά η εσωτερική εντύπωση που αισθανόμαστε και συνειδητοποιούμε όταν προβαίνουμε σε μια κίνηση του σώματος ή του πνεύματος. Η λογική από μόνη της αδυνατεί να αποτελέσει το κίνητρο οποιασδήποτε θεληματικής ενέργειας. Ο Νίτσε θεωρούσε ότι η εξάλειψη των συναισθημάτων εξαλείφει την θέληση και συνεπάγεται ευνουχισμό της διάνοιας. Ακόμα , σύμφωνα με τον Κίρκεγκωρ (1813-1855), θεωρούσε ότι το συναίσθημα προηγείται της σκέψης και ότι η ιστορικότητα θα πρέπει να βιωθεί ως ένα προσωπικό πάθος  το οποίο να είναι η πηγή και η καταγωγή (fons at origo) κάθε πρακτικής εμπειρίας.

29 Μαρ 2014

Η επικοινωνία και οι μορφές της

Το φαινόμενο της επικοινωνίας μελετήθηκε τόσο από τις επιστήμες του ανθρώπου όσο και από τις φυσικές επιστήμες.  Το 1949 παρουσιάστηκε η μαθηματική θεωρία της επικοινωνίας των  Shannon  και Weaver  η οποία επηρέασε  τις  εξελίξεις στην τεχνολογία, όπως και  τις αντιλήψεις για την ανθρώπινη διάσταση της επικοινωνίας. Η επικοινωνία είναι  μια διεργασία ψυχοκοινωνική σ την οποία μπορούμε να διακρίνουμε τρείς διαστάσεις.  Η πρώτη αφορά την λειτουργία της επικοινωνίας σε σχέση με τον ίδιο τον εαυτό του ανθρώπου που επικοινωνεί , η δεύτερη αναφέρεται στην επικοινωνία η οποία στοχεύει στην ικανοποίηση των αναγκών του άλλου και η   τρίτη  αναφέρεται στη συνάντηση των προσώπων , στη μέθεξη και την κοινωνία μεταξύ τους.

Α. Η Αυτοκεντρική επικοινωνία
Η πρώτη μορφή μπορεί να χαρακτηριστεί ως αυτοκεντρική  μια και η λειτουργία της απευθύνεται πρωταρχικά στον ίδιο   τον εαυτό.  Απευθυνόμενος στον άλλο εμπλέκεται προσωπικά , συν- κινείται , βιώνει τα συναισθήματα του , καλύπτει τις ανάγκες τις επιθυμίες και τα ενδιαφέροντα ενώ παράλληλα απευθυνόμενος στον εαυτό του μέσω του λόγου και της σκέψης  διαμορφώνει και αναπτύσσει   τον ψυχικό του κόσμο. Η σχέση με τον εαυτό και η επικοινωνία  παρατηρείται σε δύο επίπεδα: Α)  Στο επίπεδο της εκπομπής , μέσα από τις διεργασίες έκφρασης και της σημασίας για το ίδιο το άτομο , και Β) στο επίπεδο της λήψης , μέσα από τις  διεργασίες αντίληψης του περιβάλλοντος και της σημασίας που αυτές έχουν για το φαινόμενο της επικοινωνίας.
Στο επίπεδο της  ενδοψυχικής επικοινωνίας και έκφρασης παρατηρούμε ότι  εξελίσσεται μια διεργασία εμβάθυνσης του εσωτερικού βιώματος, και παράλληλα  συντελείται η διαδικασία εσωτερίκευσης, ιδιοποίησης  και καλύτερης κατανόησης  των βιωμάτων και των αντίστοιχων παραστάσεων μέσω της έκφρασης τους.  Ο εγωκεντρικός λόγος δεν αποτελεί την έκφραση μιας  ανώριμης συμπεριφοράς η οποία εγκαταλείπεται από το παιδί,   καθώς περνά στην κοινωνικοποίηση της γλώσσας και της σκέψης , αλλά αποτελεί  ενδοψυχική λειτουργία που εξυπηρετεί τις ανάγκες του οργανισμού για κατανόηση και εμβάθυνση του βιώματος , της σκέψης ,  των συναισθημάτων και των συγκινήσεων.   Η επικοινωνία αυτή με τον ίδιο τον εαυτό επηρεάζεται τόσο από εξωτερικούς όσο και από εσωτερικούς παράγοντες . Οι εξωτερικοί  αφορούν τα δεδομένα του εξωτερικού χώρου τα οποία το υποκείμενο προσλαμβάνει δια των αισθήσεων ( χρώμα, διαστάσεις, κίνηση), ενώ οι εσωτερικοί αφορούν τη σωματική και ψυχολογική διάσταση της ανθρώπινης ύπαρξης. Οι οργανικές δυνατότητες και οι ανάγκες, οι επιθυμίες , τα ενδιαφέροντα ,  οι προσδοκίες και η κατάσταση της στιγμής διαμορφώνουν τον τρόπο με τον οποίο το υποκείμενο αισθάνεται  και επικοινωνεί με τον ίδιο του τον εαυτό.

Η δημιουργία του ψυχικού κόσμου και το φαινόμενο της επικοινωνίας

Η ανάπτυξη του ψυχικού κόσμου του ανθρώπου συντελείται μέσα στο κοινωνικό περιβάλλον διαμέσου των εμπειριών και της επικοινωνίας τόσο με τον κόσμο των προσώπων όσο και με τον κόσμο των πραγμάτων. Ο άνθρωπος από τα πρώτα χρόνια της ζωής  διαμορφώνεται  όπως και διαμορφώνει το  ανθρώπινο και φυσικό περιβάλλον μέσα από το  βίωμα της συνάντησης  και της αλληλεπίδρασης με αυτό . Μέσα από αυτή τη συνάντηση διαμορφώνονται οι επιθυμίες , τα κίνητρα , τα ενδιαφέροντα, καθώς και η απόκτηση γνώσεων, ικανοτήτων και δεξιοτήτων που απαρτίζουν τον οργανισμό.  Η έννοια του εαυτού συγκροτείται γύρω από τις ψυχοσωματικές λειτουργίες και αφορά  την οργανική , βιολογική διάσταση όπως και την  ψυχική και πνευματική διάσταση. Αναφέρεται  δε , στις  κοινωνικές , γνωστικές ,  συναισθηματικές λειτουργίες και την συνείδηση  που αποκτά για αυτές το άτομο. Παράλληλα, αναφέρεται στις κοινωνικές διαστάσεις και λειτουργίες του εαυτού στα πλαίσια της συνάντησης με τον άλλο.  Η έννοια του εαυτού παραπέμπει στη διαμόρφωση του ψυχικού κόσμου , στους  κοινωνικούς ρόλους που αναλαμβάνει το άτομο, στην ατομική και κοινωνική ταυτότητα ,  και στην αναζήτηση της  ψυχοσωματικής ενότητας. 

27 Φεβ 2014

Κριτική αποτίμηση του νοσολογικού μοντέλου



Η επιθυμία του ανθρώπου να τροποποιήσει με τεχνητά μέσα τη διάθεσή του, όντας διαχρονική, συμβαδίζει με τις προσπάθειες ερμηνείας του φαινομένου αυτού. Μεταξύ των ερμηνευτικών αυτών προσπαθειών – ψυχολογικών, κοινωνικών, πολιτισμικών- συναντάμε το νοσολογικό μοντέλο ερμηνείας της χρήσης ψυχοτρόπων ουσιών.   Η ιατρική θεώρηση της εξάρτησης εστιάζει στην βιολογική υπόσταση του ανθρώπου.  Διαμορφώνει τον τρόπο με τον οποίο  κατανοούμε  τον  εθισμό, τα  αίτια του,  τον εθισμένο άνθρωπο και καθορίζει την αντίληψη μας για τη θεραπεία του.
Το ιατρικό ή αλλιώς βιολογικό ή νοσολογικό μοντέλο ανάγει την εξάρτηση σε νόσο επικεντρώνοντας σε γενετικούς και οργανικούς  παράγοντες οι οποίοι θεωρούνται υπεύθυνοι για την «αρρώστια» (Ποταμιάνος, 1991). Η ταξινόμηση και η περιγραφή της νόσου γίνεται είτε με νευροβιολογικές προσεγγίσεις, οι οποίες αναφέρονται στις εξαρτητικές ιδιότητες των ουσιών και την δράση τους στα εγκεφαλικά κύτταρα,  είτε με αναφορά στους  γενετικούς παράγοντες οι οποίοι εστιάζουν στη κληρονομικότητα και την δράση των γονιδίων (Πουλόπουλος, 2005).
Παράλληλα, η  προσέγγιση που ακολουθούν οι διάφορες ψυχολογικές θεωρίες, εστιάζοντας στην ατομική ψυχοπαθολογία  ως προς την απόδοση των αιτιών της εξάρτησης, δημιουργεί.................

25 Φεβ 2014

Ενέργειες στην Κοινότητα 2: Street corner work

Το "street corner work" πραγματοποιείται κάθε Δευτέρα και Παρασκευή 6-7μ.μ. στο Χριστιανικό Στέκι της Ελληνικής Ευαγγελικής Εκκλησίας Θεσσαλονίκης, στην πλατεία Ιπποδρομίου 10.

Στόχοι αυτής της ενέργειας είναι:
καλλιέργεια σχέσεων και επαφών με χρήστες χωρίς προαπαιτούμενα , 
ενημέρωση για την ομάδα της Τρίτης 
ψυχολογική υποστήριξη
αποτροπή της υπαρξιακής εξαθλίωσης μέσα από την κατανόηση, την υποστήριξη και τη διεύρυνση των δυνατοτήτων που ο ίδιος ο χρήστης διαθέτει
ενημέρωση για προγράμματα απεξάρτησης
πληροφόρηση για τους κινδύνους της χρήσης
ενημέρωση για παροχές που ενδεχομένως υπάρχουν σχετικά με νομική ή άλλη βοήθεια και διασύνδεση με άλλους φορείς για την πληρέστερη κάλυψη των  αναγκών  των χρηστών. 

* Χριστιανικό Στέκι
http://www.xristianikosteki.gr/

Ενέργειες στην κοινότητα: Διακονία Υποστήριξης Εξαρτημένων Προσώπων

Τα μέλη του ΛΟΓΟΥ, σε συνεργασία με το Χριστιανικό Στέκι* της Ελληνικής Ευαγγελικής Εκκλησίας Θεσσαλονίκης, πραγματοποιούν κάθε Τρίτη στις 8-10μ.μ. την ομάδα Υποστήριξης Εξαρτημένων Προσώπων, στην Πλατεία Ιπποδρομίου 10.

Η ομάδα εντάσσεται σε μια συλλογική προσπάθεια ομαλής ένταξης των εξαρτημένων ατόμων στην κοινότητα και παράλληλα σε μια από κοινού αντιμετώπιση των αναγκών τους. Απώτερος στόχος είναι η ανάπτυξη της αυτενέργειας των εξαρτημένων ατόμων και της αυτόνομη δράσης τους για να  "ακουστούν" σε ένα ευρύτερο κοινωνικό επίπεδο και να απεγκλωβιστούν από το περιθώριο.
Μέσα σε ένα ασφαλές πλαίσιο-αυτό της ομάδας- τα εξαρτημένα άτομα έχουν την δυνατότητα να εκφράσουν τα συναισθήματα και τα  βιώματα τους με στόχο την διευκόλυνση της απεξαρτητικής τους προσπάθειας και να διαπραγματευτούν την διακοπή της κύριας ουσίας εξάρτησης τους. Παράλληλα, τα άτομα μέσα στην ομάδα διαλόγου γίνονται γνώστες των επιπτώσεων της κατάχρησης ουσιών σε ατομικό και κοινωνικό επίπεδο και μειώνουν τις συνέπειες κατάχρησης ουσιών.



*Περισσότερες  πληροφορίες για το Χριστιανικό Στέκι
http://www.xristianikosteki.gr

24 Φεβ 2014

Η εξάρτηση σύμφωνα με τoν Φρόυντ στο "Πολιτισμός Πηγή της Δυστυχίας"

Σύμφωνα με τον Φρόυντ, οι χημικές εξαρτήσεις είναι μια προσπάθεια επίδρασης  στον ίδιο μας τον οργανισμό για την αποτροπή  του πόνου που αισθανόμαστε στη ζωή και παράλληλα η αναζήτηση της απόλαυσης  και της κατάκτησης του αισθήματος της ευτυχίας. Η ερώτηση για το σκοπό και το νόημα της ζωής συνδέεται με την αναγνώριση των αληθινών αξιών της ζωής αλλά ωστόσο συχνά οι άνθρωποι αναζητούν για τον εαυτό τους τη δύναμη, την επιτυχία και τον πλούτο. Αν θέσουμε το ερώτημα για το σκοπό της ζωής και αφήσουμε να διαφανεί σαν σκοπός η πρόθεση της ζωής τους , τι θέλουνε από τη ζωή, τότε η απάντηση είναι ότι επιδιώκουν την ευτυχία, να είναι και να μείνουν ευτυχισμένοι. Η ευτυχία νοείται ως αποκλεισμός του πόνου αλλά και ως βίωση ισχυρών και έντονων αισθημάτων ηδονής. Ωστόσο, η ανθρώπινη εμπειρική  πραγματικότητα γνωρίζει την ευτυχία με την έννοια της ηδονής και με την έννοια της απουσίας του πόνου ως ένα αίσθημα το οποίο γεύεται για λίγο καθώς υπάρχει πάντα σε αντίθεση με το αίσθημα του πόνου που προέρχεται είτε από το περιβάλλον είτε από τις σχέσεις μας με τους άλλους ανθρώπους.  Η χρήση, λοιπόν, ουσιών............

22 Φεβ 2014

Το ζήτημα της μεθόδου στις κοινωνικές επιστήμες και η απάντηση στα σύγχρονα ψυχοκοινωνικά προβλήματα



Στις κοινωνικές επιστήμες τέθηκε το ζήτημα της αντικειμενικότητας ,την οποία μπορεί να διεκδικεί η μεθοδολογία σχετικά με την κατανόηση της ατομικής ή συλλογικής ζωής.
Σύμφωνα με τον Ντιλτάυ «εξηγούμε τη φύση αλλά κατανοούμε την ιστορική ζωή». Τίθεται έτσι το ζήτημα της φύσης της γνώσης και της διασφάλισης της εγκυρότητας των πορισμάτων που προκύπτουν από τις μεθόδους των κοινωνικών επιστημών που διαφέρουν από αυτές της πειραματικής απόδειξης των φυσικών επιστημών. Η ερμηνεία κατάγεται από την αρχαιοελληνικό ρήμα ερμηνεύειν και αναφέρονταν στους ιερείς του μαντείου των Δελφών οι οποίοι ήταν επιφορτισμένοι με την εξήγηση των χρησμών της Πυθίας. Ακόμα, το θέμα της ερμηνείας απασχόλησε τους θεολόγους του 19ου αιώνα σε σχέση με την ορθή ερμηνεία της Αγίας Γραφής και παράλληλα με την άνοδο των ιστορικών επιστημών σε σχέση με την ερμηνεία άλλων κειμένων.
Η ερμηνευτική προσπάθεια έχει ως στόχο την ανάδειξη κρυμμένων νοημάτων, της αποκάλυψης της κρυμμένης αλήθειας, των προθέσεων και των παραγόντων που συντελούν στη διαμόρφωση συγκεκριμένων αποτελεσμάτων.
Από τον Νίτσε τέθηκε για πρώτη φορά το ερώτημα για την εγκυρότητα της γνώσης που παρουσιάζεται ως αλήθεια και η οποία ωστόσο μπορεί να δίνει μια άλλη διάσταση στα γεγονότα. Η στάση αυτή του Νίτσε εκφράζει τη γενικότερη δυσπιστία προς τις αξιώσεις απόλυτης αλήθειας που παρουσίαζαν οι επιστημονικές και φιλοσοφικές θεωρίες της εποχής του. Κατά τον Νίτσε : «δεν υπάρχουν γεγονότα παρά μόνο ερμηνείες».
Η αντικατάσταση του αιτήματος για αλήθεια με το αίτημα για ερμηνεία συνάδει με την αποδήμηση της έννοιας της απόλυτης και βέβαιης αλήθειας από τον Μάρξ και τον Φρούντ. Η έννοια της ψευδούς συνείδησης από τον Μάρξ, και η έννοια του ασυνειδήτου από τον Φρόυντ............

20 Φεβ 2014

Κοινωνικός Αποκλεισμός και Αναπηρία: Ιστορική Αναδρομή

Μέσα από μία σύντομη ιστορική αναδρομή καταφαίνεται η ανθρώπινη συμπεριφορά απέναντι σε άτομα όπως οι ψυχικά άρρωστοι, οι διανοητικά καθυστερημένοι, οι σωματικά μη αρτιμελής και άλλοι. Μία στάση που καλύπτει ένα ευρύ φάσμα· από την αδιαφορία ή το υποκριτικό ενδιαφέρον, μέχρι τη βίαιη απομόνωσή τους σε ιδρύματα-φυλακές μέχρι και τη φυσική εξόντωσή τους. Τα είδη των περιορισμών που υπάρχουν και οδηγούν στην αναπηρία και οι εμπειρίες που βιώνουν οι ανάπηροι, ατομικά και συλλογικά, ποικίλλουν από κοινωνία σε κοινωνία και από εποχή σε εποχή.
Όλες οι κοινωνίες, διαχρονικά, προσέδωσαν κυρίαρχη θέση στο κάλλος και τη βιολογική ακεραιότητα, η οποία σήμαινε την υγεία, την ευρωστία και κατ’ επέκταση την παραγωγικότητα και την ανταγωνιστικότητα. Οι κοινωνικο-πολιτιστικοί κανόνες συνδέονται ανοικτά ή κεκαλυμμένα με την υποβάθμιση της κοινωνικής θέσης του αναπήρου.
Από τα προϊστορικά ακόμη χρόνια, υπάρχουν αναφορές για την έννοια της «αναπηρίας», είτε ως σωματική είτε ως ψυχική. Στις προϊστορικές κοινωνίες, η επιβίωση εξαρτιόνταν αποκλειστικά από τη σωματική διάπλαση. Έτσι,...........

14 Φεβ 2014

Ο Φόβος για τον βαθύ εαυτό

  .
Ο φόβος είναι το συναίσθημα που δημιουργείται μπροστά σε μια απειλή πραγματική ή φανταστική. Ο φόβος  αναφέρεται και  στο δέος απέναντι σε μια υπέρτατη δύναμη της οποία το μεγαλείο αναγνωρίζεται.  O ιερός φόβος απέναντι στο θεϊκό και την κλήση που μου  απευθύνει.   Ετυμολογικά η λέξη προέρχεται από το αρχαίο ρήμα φέβομαι = φοβούμαι με  κοινή ινδοευρωπαική προέλευση της ρίζας  Bheg  που σημαίνει  δραπετεύω, απομακρύνομαι, το βάζω στα πόδια τρομαγμένος.  Σχετίζεται με το αίσθημα αυτοσυντήρησης  και είναι έμφυτος στον άνθρωπο.    Ο φόβος ως συναίσθημα ενδέχεται να ακινητοποιήσει  τις ψυχικές λειτουργίες και  τις ψυχικές δυνάμεις του ανθρώπου και να τον καθηλώσει  στην ακινησία  μειώνοντας την ψυχική ενέργεια και τις δυνάμεις του εαυτού,  περιορίζοντας τις επιθυμίες ,  τα κίνητρα και  τα ενδιαφέροντα σε ψυχικό επίπεδο, καθώς και  τις γνώσεις, τις ικανότητες και τις δεξιότητες  που αναπτύσσονται στον ψυχικό κόσμο,  αποτελώντας εμπόδιο για οποιαδήποτε μορφή δράσης και δημιουργικότητας .  Ο  φόβος το άγχος και η αγωνία που ταυτίζονται με το έλλειμμα και τον περιορισμό της ζωής σε ψυχικό επίπεδο εμφανίζονται μέσα από τον περιορισμό του βιώματος των συγκινήσεων , οι  οποίες  όμως συνιστούν τη  ζωή. Το γεγονός που εκφράζεται μέσα από το φόβο είναι το ενδεχόμενο μιας εκμηδένισης , ενός αφανισμού της συνείδησης από τη συγκεκριμένη κάθε φορά αιτία. Ωστόσο, όσο προχωρούμε από την συγκεκριμένη κατάσταση σε μια γενίκευση  διαπιστώνουμε ότι  οντολογική πηγή του φόβου  είναι ο φόβος του θανάτου ο οποίος  απειλεί με εξαφάνιση την ύπαρξη σε όλα τα επίπεδα.  Ο άνθρωπος δέχεται απειλές σε όλα τα επίπεδα της ύπαρξης του με πιο ριζική την απειλή του θανάτου. Ο φόβος λοιπόν αφορά σε τελευταία ανάλυση το φόβο του θανάτου.   Τίθεται λοιπόν, το ζήτημα   για τη σωτηρία του ανθρώπου από τους κινδύνους που τον απειλούν σε κοινωνικό , οικονομικό, πολιτικό , γνωστικό , αισθητικό , ψυχικό και πνευματικό  επίπεδο.

Το ερώτημα για την εσωτερικότητα εκφράζεται  από τον    Κρίσναμούρτι  ο οποίος  τονίζει την αρνητική διάσταση του ανθρώπου τον οποίο θεωρεί παραδομένο στο φόβο, γεγονός που τον κάνει να απομακρύνεται από τον εσωτερικό εαυτό του  και να αναζητά την ευχαρίστηση. Η αναζήτηση  της ευχαρίστησης.........

13 Φεβ 2014

Κέντρο Στήριξης Εξαρτημένων Ατόμων και Κοινωνικά Ευάλωτων Ομάδων: Ο ΛΟΓΟΣ






Η Εξάρτηση σύμφωνα με την Ανθρωπιστική ψυχολογία



Σύμφωνα με τη θεώρηση της ανθρωπιστικής ψυχολογίας ο  άνθρωπος κινείται από την επιθυμία του να αναπτύξει τις ικανότητες του, να είναι αποτελεσματικός και δημιουργικός.  Η απώλεια της δυνατότητας να υπάρξει  ως πρόσωπο σύμφωνα με τις πραγματικές του ανάγκες, επιθυμίες,  αρχές  και αξίες  δημιουργεί αρκετές πιθανότητες να προσπαθήσει να καλύψει τις ανάγκες αυτές με τρόπους μη δημιουργικούς.  Η εξάρτηση έτσι, μπορεί να οριστεί ως η  επικέντρωση της συμπεριφοράς  σε κάποιο πρόσωπο ή δραστηριότητα η οποία ικανοποιεί ή απομακρύνει από τις ανάγκες του προσώπου για αγάπη, ασφάλεια, αποδοχή, σεβασμό και αναγνώριση.  Πρόκειται για μια προσπάθεια κατάκτησης του αισθήματος της πληρότητας , της ευδαιμονίας που προέρχεται από την κάλυψη των συναισθηματικών, νοητικών και υπαρξιακών αναγκών του ανθρώπου . Η αναζήτηση της αίσθησης του νοήματος , η ανακούφιση από τον πόνο και το υπαρξιακό κενό,που η έλλειψη του επιφέρει,  καθώς και η αναζήτηση ενός ηθικού κέντρου,  γύρω από το οποίο οργανώνεται το νόημα και ο σκοπός της ζωής συνδέονται με την «δίψα» και την «πελώρια αυτή λαχτάρα της ψυχής» την οποία καλύπτουν πρόσκαιρα κάθε είδους εξαρτήσεις. Η έλλειψη νοήματος, το αίσθημα ματαιότητας,  το
 « αίσθημα της έγνοιας» ,το άγχος,  το αίσθημα ενοχής, που κατακλύζει τον σύγχρονο άνθρωπο και το οποίο  χαρακτηρίζεται   ως «κρίση του πνεύματος», δημιουργεί πρόσφορο έδαφος για την καταφυγή των ανθρώπων τόσο στις φαρμακευτικές όσο και σε άλλες μορφές εξάρτησης σε μια προσπάθεια ανεύρεσης νοήματος και ανακούφισης από τον πόνο που δημιουργεί ο νεωτερικός τρόπος ζωής.

Η εξάρτηση στη σύγχρονη εποχή
Η νέα ρύθμιση των ηθικών αξιών η οποία δε στηρίζεται στην ηθική του καθήκοντος και της ύπαρξης ενός ηθικού νόμου ο οποίος  όριζε τους τρόπους   ικανοποίησης  της  επιθυμίας και ο οποίος είχε καθολική ισχύ στη προνεωτερική κοινωνία, ανέδειξε σε κυρίαρχη ηθική αρχή,  την αρχή της απόλαυσης. Η παρακμή των ιδανικών και  η απώλεια του Θεού από τον σύγχρονο κόσμο  ανέδειξε σε κυρίαρχη πολιτισμική και ανθρωπολογική αρχή τον περίφημο οικονομικό άνθρωπο ο οποίος δρα ορθολογικά και υπάρχει  για να παράγει και να καταναλώνει. Η απελευθέρωση των ηθών και η αναζήτηση της ευτυχίας μέσα από την ικανοποίηση των αισθήσεων με παράλληλο σχεδιασμό ενός ατομικού πλάνου ζωής συνέβαλλε στην ηθική αποδιοργάνωση της νεωτερικότητας και παράλληλα στην απώλεια των σχέσεων αγάπης, τρυφερότητας, φιλίας οι οποίες αντικαταστάθηκαν από σχέσεις απλής επικοινωνίας και ικανοποίησης αμοιβαίων συμφερόντων. Η οδύνη από...........

Οι Μοιραίοι


Μες την υπόγεια την ταβέρνα,
μες σε καπνούς και σε βρισιές
(απάνω στρίγγλιζε η λατέρνα)
όλ'η παρέα πίναμ' εψες'
εψές, σαν όλα τα βραδάκια,
να πάνε κάτου τα φαρμάκια.

Σφιγγόταν ένας πλάι στον άλλο
και κάπου εφτυούσε καταγής.
Ω! πόσο βάσανο μεγάλο
το βάσανο είναι της ζωής!
Όσο κι ο νους να τυραννιέται,
άσπρην ημέρα δε θυμιέται.

Ήλιε και θάλασσα γαλάζα
και βάθος τ' άσωτ' ουρανού!
Ω! της αυγής κροκάτη γάζα,
γαρούφαλα του δειλινού,
λάμπετε, σβήνετε μακριά μας,
χωρίς να μπείτε στην καρδιά μας!

Του ενός ο πατέρας χρόνια δέκα
παράλυτος, ίδιο στοιχειό'
τ' άλλου κοντόημερ' η γυναίκα
στο σπίτι λιώνει από χτικιό'
στο Παλαμήδι ο γιός του Μάζη
κ' η κόρη του Γιαβή στο Γκάζι.

- Φταίει το ζαβό το ριζικό μας!
- Φταίει ο Θεός που μας μισεί!
- Φταίει το κεφάλι το κακό μας!
- Φταίει πρώτ' απ' όλα το κρασί!
Ποιος φταίει; ποιος φταίει; Κανένα στόμα
δεν το βρε και δεν το 'πε ακόμα.

Έτσι στη σκότεινη ταβέρνα
πίνουμε πάντα μας σκυφτοί.
Σαν τα σκουλήκια, κάθε φτέρνα
όπου μας εύρει μας πατεί.
Δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα,
προσμένουμε, ίσως, κάποιο θάμα!






Κώστας Βάρναλης, 1884-1974

12 Φεβ 2014

Ο ΛΟΓΟΣ: Φιλοσοφία, Σκοποί και Δράσεις



Ο Λόγος δημιουργήθηκε από μια ομάδα ευαισθητοποιημένων κοινωνικών επιστημόνων-ενεργών πολιτών-με σκοπό την έμπρακτη συλλογική προσπάθεια υποστήριξης των ευάλωτων κοινωνικά ομάδων, όπως τα εξαρτημένα άτομα, τα άτομα με νοητική ή/και σωματική αναπηρία, πρώην θύματα κακοποίησης και τους ανέργους.
Θεωρούμε ότι τα ψυχοκοινωνικά προβλήματα είναι απόρροια της ατομοκεντρικής κοινωνίας, η οποία έχει ως στόχο την καταναλωτική ευχέρεια.  Το σύγχρονο αναπτυξιακό μοντέλο δίνοντας έμφαση στην οικονομική ανάπτυξη και το κέρδος, παραγνώρισε τις συναισθηματικές, ηθικές και πνευματικές ανάγκες των ανθρώπων. Η αποξένωση από τη φύση, η διάλυση των συλλογικοτήτων, η μοναξιά και η αλλοτρίωση των μεγαλουπόλεων στερούν από τους ανθρώπους την δυνατότητα να δημιουργούν σχέσεις αλληλεγγύης, αποδοχής και αγάπης, οι οποίες συμβάλλουν στην ψυχολογική και κοινωνική ενσωμάτωση και νοηματοδοτούν την ανθρώπινη ύπαρξη. Η εποχή μας,...........