21 Σεπ 2014

Η Μεταφυσική προσέγγιση του φαινομένου της εξάρτησης


Η μεταφυσική ως κλάδος της φιλοσοφίας ασχολείται με την μελέτη των πρώτων αρχών και την πραγματικότητα όλων των χώρων του επιστητού. Η δυνατότητα κατανόησης του φαινομένου της εξάρτησης και η περιγραφή της απαιτεί μια προσπάθεια κατανόησης της ανθρώπινης ύπαρξης ,  και άρα προσπάθεια κατανόησης του Είναι.   Το Είναι σε σχέση και αναφορά με το καταγωγικό στοιχείο της ύπαρξης μας. Απαιτείται μια προσπάθεια προσδιορισμού του υποκειμένου που αναφέρεται στην κατανόηση αυτού που είναι , συν την προσπάθεια να γίνει αυτό που δεν είναι ακόμα. Η αξία του όντος βρίσκεται στην ελευθερία του η οποία ορίζεται ως δυνατότητα διαμόρφωσης και εξέλιξης   αυτού που είναι, μέσω της υπέρβασης.  Η προσπάθεια αυτή περιλαμβάνει το ανορθόλογο , ασυνείδητο τμήμα της ύπαρξης μας. Η  ανάμνηση του εαυτού , η κατάκτηση της συνειδητότητας , η αναγνώριση της εσωτερικότητας , της μοναδικότητας , του απροσδιόριστου μας καλεί να αντιμετωπίσουμε την ύπαρξη όπως είναι , γεμάτη αντιφάσεις , σύγχυση και απροσδιοριστία.

Η ουσία της ανθρώπινης ύπαρξης , είναι η προσπάθεια του όντος να κατανοήσει αυτό που είναι , συν την προσπάθεια να γίνει αυτό που δεν είναι ακόμα. Ο άνθρωπος αναζητά στο ανορθόλογο , ασυνείδητο κομμάτι της ύπαρξης του το δρόμο για να πραγματώσει την ύπαρξη του.  Ο πολιτισμός μας αποκλείοντας και ενοχοποιώντας τα  μυστικά βάθη του αισθήματος , τα τυφλότερα στρώματα του χαρακτήρα, απέκλεισε την  δυνατότητα της κατανόησης της βαθύτερης και ουσιαστικότερης  πτυχής  της  ύπαρξης μας και άρα τη βίωση μιας ζωής ελεύθερης και χαρούμενης στην ολότητα της. Ωστόσο , στο ερώτημα για το πραγματικό , στο ερώτημα δηλαδή από τι αποτελείται ο κόσμος , στον οποίο ανήκουμε και εμείς οι ίδιοι,  περιλαμβάνει  σύμφωνα με μια φαινομενολογική προσέγγιση ,πρωταρχικά,  την εμφάνιση του υποκειμένου  ως σώμα.

Απεξάρτηση: Εμψύχωση ομάδων μέσα από την έκφραση και την επικοινωνία


Η εμψύχωση ομάδων μέσα από τη συνοδεία και την διευκόλυνση των διεργασιών μάθησης εμπιστεύεται καταρχάς τις δυνατότητες του ατόμου  και τις ομάδας για αυτοδύναμη ανάπτυξη.  Η ικανότητα για αυτοδύναμη ανάπτυξη αποτελεί εγγενές χαρακτηριστικό του ανθρώπου και εδράζεται στην λειτουργία των συγκινήσεων και στην εμπειρία που δημιουργεί τις επιθυμίες.
 Το βίωμα των συγκινήσεων συνιστά το ίδιο το βίωμα της ζωής και η ανάπτυξη του ψυχικού κόσμου , οι επιθυμίες, τα κίνητρα, τα ενδιαφέροντα διαμορφώνονται μέσα από τη συγκίνηση ή όχι που προκαλούν. Στις καταστροφικές και εξαρτητικές συμπεριφορές φαίνεται ότι η δυνατότητα του προσώπου να συγκινείται έχει περιοριστεί με αποτέλεσμα να μην είναι δυνατό να βιωθούν τα συναισθήματα και οι συγκινήσεις με αποτέλεσμα η ζωή να βιώνεται ως φτωχή και ανούσια. 
Στόχος λοιπόν , της εμψύχωσης είναι να διευκολύνει την ενεργοποίηση και κινητοποίηση των συμμετεχόντων , έτσι ώστε να γίνει εφικτή η δημιουργία ενός κλίματος που να  επιτρέπει την  βίωση των συναισθημάτων και παράλληλα να «υποδεικνύει» θετικούς , εποικοδομητικούς τρόπους ικανοποίησης των συγκινησιακών λειτουργιών , των επιθυμιών , και των ενδιαφερόντων.
Μέσα στις ομάδες έκφρασης και επικοινωνίας ο ρόλος του εμψυχωτή είναι να διευκολύνει την επικοινωνία και την έκφραση των επιθυμιών.  Ο εμψυχωτής συν- δημιουργεί μαζί με τα μέλη ένα χώρο μέσα στον οποίο ο καθένας είναι ελεύθερος να εκφραστεί , να επικοινωνήσει  και να δράσει σύμφωνα με τις επιθυμίες του. Η εμψύχωση δίνει την ευκαιρία στα μέλη να  έρθουν σε επαφή με τα όνειρα τους , να απελευθερώσουν την δημιουργικότητα και τον αυθορμητισμό τους , καθώς και την ευκαιρία να διαπραγματευτούν τις συγκρούσεις και τα επιθετικά συναισθήματα τους.  Η εμψύχωση πήρε μορφή στα πλαίσια της ανθρωπιστικής ψυχολογίας και έχει τις ρίζες της στο έργο των P. Janet , Kurt Lewin και  Carl Rogers.  Ο ρόλος του εμψυχωτή δεν είναι να κατευθύνει την ομάδα αλλά να διευκολύνει την ανάπτυξη του δυναμικού της.  Προτεραιότητα δίνεται στην ενεργό συμμετοχή και εμπλοκή των  μελών στις ομαδικές αποφάσεις και δραστηριότητες.

6 Σεπ 2014

Αλκοόλ και απεξάρτηση - To σύστημα ταξινόμησης του Jellinek

                                  

Το πρώτο σύστημα ταξινόμησης του Jellinek, προήλθε από μια γενική επισκόπηση της φιλολογίας του αλκοολισμού και απεικόνιζε δεκατέσσερις τύπους ατόμων που κάνανε υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ.

Σύστημα ταξινόμησης αλκοολικών του Jellinek, 1942.
 Κατηγορία αλκοολικού
Σύντομη περιγραφή
Πραγματικά εθισμένοι
Άνθρωποι για τους οποίους το αλκοόλ έχει γίνει μια πραγματική ανάγκη:περιλαμβάνει τον παρακμιακό, το διχασμένο,  αυτόν με αισθήματα κατωτερότητας, το φτωχό πότη.
Ο παρακμιακός πότης
Η κατανάλωση αλκοόλ ως αντανάκλαση της υπερβολικής ευαισθησίας και της έλλειψης ηθικών αρχών.
Διχασμένος πότης
Σχιζοειδής προσωπικότητα που ψάχνει ανακούφιση μέσα από την κατανάλωση αλκοόλ.
Ο πότης με αισθήματα κατωτερότητας
Άτομα που προσπαθούν να αντισταθμίσουν τα συναισθήματα κατωτερότητας μέσα από την κατανάλωση αλκοόλ όπως και την αύξηση του κύρους τους
Ο φτωχός πότης
Καταναλώνει αλκοόλ για να ανακουφίσει τη  ανέχεια του.
Ο συμπτωματικά σχιζοειδής πότης
Χρησιμοποιεί την κατανάλωση αλκοόλ ως όχημα για να ξεφύγει από την κοινωνική απομόνωση
Πρώιμη γενική πάρεση
Κατανάλωση αλκοόλ ως έκφραση μιας μεγαλομανούς προσωπικότητας
Μανιοκαταθλιπτικός πότης
Υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ που πυροδοτείται από την μανιοκατάθλιψη.
Επιληπτικός  πότης 
Περιοδική υπερβολική κατανάλωση από επιληπτικούς για να αντιμετωπίσουν την δυσφορία
Πραγματική διψομανία
Άνθρωποι για τους οποίους η ακόρεστη όρεξη για τοξικές ουσίες προέρχεται από νευρολογικές και βιοχημικές αιτίες
Ανόητος πότης
 Με περιορισμένες διανοητικές δυνατότητες πότης
Ο κοινωνικός πότης
Η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ έχει τις ρίζες της σε τακτικές κοινωνικές συνευρέσεις.
Ο πότης λόγω εργασίας
Τακτική κατανάλωση αλκοόλ ως αποτέλεσμα του επαγγελματικού κλίματος
Ο πληθωρικός πότης
Υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ σε ειδικές περιστάσεις ως δείγμα ανωριμότητας.